پدر همانند گوهري است كه در نبودنش آرزويش را داريم ...

پدر كوهي از مهرباني و استوار در برابر امواج متلاطم زندگي است ...

پدر مهربان بهترين ارمغان الهي است ...

پدر دوست داشتني ترين موجود روي زمين است ...

تو رفتي و مهر در دلم پژمرده شد ...احساس لطيف دود شد و به هوا رفت ..

ديگر هيچ كس و هيچ چيز نتوانست التيام بخش دل دردمند من باشد ...

من در غبار بي كسي گم شدم و به مانند مجنون سر درگم ماندم ...

دلم هواي پر گشودن داشت و روحم در حسرت يك لحظه

پرنده شدن بال بال ميزد ...اما چه كنم كه نشد ...

حال هر روز از خودم ميپرسم براي چه بايد بمانم ...؟

وقتي همه آرزوها از بين رفته اند ...

من از دنيا هيچ چيز نميخواهم فقط ميخواهم بدانم چه كسي ميتواند پاسخگوي

متلاشي شدن روياهايم باشد ...

بابايي حرف حرف اين متن را با خون دل نوشتم ...

بابا كاش سر خاكت بودم كاش خاك قبرتو رو صورتم ميريختم ...

هيچ وقت نميتونم فراموشت كنم (بابايي)

چرا وقتی از ته دلت میگی دوستت دارم هیچ کس باور نداره حرفتو ...

چرا وقتی میگی دل تنگم کسی باور نداره حرفتو ...

چرا دل شکستن ها زیاد شده چرا دل شکستن براشون هنر شده ...

چرا خیلی ساده از کنارت رد میشن واسه زخمهای دلت نمک میشن ...

چرا عشق و عاشقی اینجوریه چرا چشمای ما بارونیه ...

چرا باید فکر کنیم عشق بده  واسه ما عاشقی یه جور خطره ...